بياين ببينين باربي رو كشتن

!

نه آدم بود و نه حوا

خدا بود که از شیطان فریب می خورد

پس

خدای زمینی ات را

به بهانه گناه بسیار کوچک شاید نکرده ای

از بهشت خویش راندی

و خود را به جای خدای آسمان نشاندی

تکلیف شیطان از پیش معلوم بود

با خدایی که بخشش را نمی شناخت

آن گاه

دوزخیان روی زمین را

به عذاب ابدی

فرا خواندی

(محمد علی حضرتی)

گه از آن سوی کشندم گه از این سوی کشندم

به کشاکش چو کمانم به کف گوش کشانم

قدر از بام در افتد چو در خانه ببندم

مگر استاره چرخم که ز برجی سوی برجی

به نحوسیش بگیرم به سعودیش بخندم

به سماء و به بروجش به هبوط و به عروجش

نفسی هم تک بادم نفسی من هلپندم

نفسی آتش سوزان نفس سیل گریزان

ز چه اصلم ز چه فصلم به چه بازار خرندم

نفسی فوق طباقم نفسی شام و عراقم

نفسی غرق فراقم نفسی راز تورندم

نفسی همره ماهم نفسی مست الاهم

نفسی یوسف چاهم نفسی جمله گزندم

نفسی رهزن و غولم نفسی تند و ملولم

نفسی زین دو برونم که بر آن بام بلندم

بزن ای مطرب قانون هوس لیلی و مجنون

که من از سلسله جستم وتد هوش بکندم

به خدا که نگریزی قدح مهر نریزی

چه شود ای شه خوبان که کنی گوش به پندم

هله ای اول و آخر بده آن باده ی فاخر

که شد این بزم منور به تو ای عشق پسندم

بده آن باده جانی ز خرابات معانی

که بدان ارزد چاکر که از آن باده دهندم

بپران ناطق جان را تو از این منطق رسمی

که نمی یابد میدان به گو حرف سمندم